|
|
Najważniejszą bronią samurajską przed okresem rządów klanu Tokugawa był, wbrew powszechnej opinii, łuk.
Łuki dzielono wg. kategorii tj.:
* wojenne
* służące polowaniu
* rytualne
* sportowe
* lub wg. rozmiarów
|
|
| Mateusz Filipiak | |
I tak do łuków krótkich zaliczyć trzeba bardzo poręczny hankyu , używany na polu bitwy , podobnie wygodny yokyu , służący rozrywce oraz stosowany głównie podczas polowań suzume-yumi . Krótkiego łuku azusa-yumi używali do swych praktyk również szamani . "Buki Niyaku" - klasyczna pozycja na temat bujutsu (o czym również mowa gdzie indziej) - opisuje pięć typów łuku : maru-ki , łuk okrągły , shige-no-yumi , łuk owijany rattanem , bankyu lub hankyu , podobne łuki , tylko mniejsze i hoko-yumi , łuk o kształcie "tatarskim". Jednakże Japończycy nazwani zostali przez chińskich historyków "ludźmi długiego łuku" nie bez powodu . Ten powód nazywa się daikyu - czyli bojowy łuk używany zarówno przez kawalerię , jak i piechotę . Ma on długość pomiędzy 2,2 a 2,5 metra . Robiono go z klejonych razem kilku kawałków drewna (zwykle bambusa) o różnej długości. Cięciwy produkowane były przez specjalnych rzemieślników (tsura-sashi) z długich włókien konopii , ścięgien lub jedwabiu (który używany był głównie do wyrobu cięciw ceremonialnych łuków).
|
Terminologia
kyu lub yumi - łuk
matoba , iba lub yaba - strzelnica (danego rodu)
makiwara - cele łucznicze
yadate - zew. pojemniki na strzały
ya-bako - domowy futerał na strzały
chado-kake - domowy stojak na łuki
yumi-tori - "posiadacz łuku", łucznik (również "ite")
yabusame - strzelanie do potrójnego celu (konkurencja)
inuoumono - strzelanie do psów (jak wyżej)
inuoi - polowanie na psy (j.w.)
oitorigari - polowanie na ptaki (j.w.)
makigari - polowanie na niedźwiedzie , jelenie (j.w.)
tsuru , tsura lub tsurao - cięciwa
yebira - kołczan
ya - strzała
yajiri - grot strzały
meigen - dźwięk zwalnianej cięciwy |
 |
|
|
| |
