Definicja i historia

Walka mogła się zakończyć jedynie po utracie przytomności jednego z zawodników, bądź gdy uniósł ręce w geście poddania. Nie było mowy o rzadnej ingerencji osób trzecich. Nie było także podziału na kategorie wagowe. Starożytni Grecy wierzyli, że walka była nieodłącznym elementem rozrywki bogów na Olimpie. Jedną z ich form współzawodnictwa była walka pomiędzy dwoma młodzieńcami, siedzącymi na oddzielnych, płaskich kamieniach, z pięściami obwiniętymi skórzanymi paskami. Na sygnał, uderzali się wzajemnie do momentu, w którym jeden z nich upadł nieprzytomny na ziemię. Boks przeżywał swój wielki rozkwit w czasach potegi Imperium Rzymskiego. Rozprzestrzeniał się tak daleko, jak powiększały się granice Imperium. Nakładane na pięści skórzane przepaski, za czasów potęgi Rzymu, wypełnione były w środku metalem. W efekcie widzowie mogli oglądać krawe, niekiedy śmiercią zakończone pojedynki

Boks stracił na popularności po upadku Rzymu. Swojego kolejnego rozkwitu doczekał się w XVIII wieku w Anglii. Największym powodzeniem cieszył się wśród klasy robotniczej, a miejscami w których organizowano spotkania bokserskie były ulice i skwery miejskie. Bokserzy tamtych czasów musieli się szkolić nie tylko w sztuce walki na pięści, ale również potrafić wykonywać rzuty, podcięcia, efektywnie ciągnąć za włosy, chwytać będąc na ziemi, a także wciskać palce w oczy. W kanon ich treningu wchodziły również umiejętności walki sztyletem i tarczą, pałką, czy nawet mieczem. Jeden z największych atletów Anglii, James Figg, otworzył własną szkołę "męskiej sztuki samoobrony" w 1719 roku, w którym też zdobył tytuł mistrza Anglii, którego zresztą bronił sukcesywnie do roku 1730. Figg wygrywał swoje pojedynki walcząc więcej przy pomocy swoich pięści, niżeli zapasów.

Drugim mistrzem tejże wagi był Jack Broughton. Utworzył on pierwszy zestaw reguł, które zostały uznane w 1743 roku i oficjalnie nazwane jego imieniem. Reguły Broughton'a służyły za podstawę do utworzenia późniejszych londyńskich zasad "Prize-ring" (1838), oraz reguł Markiza z Queensbury (1867). Kołową scenę walki zastąpiono kwadratową. Wprowadzono ograniczenia, między innymi zakaz bicia poniżej pasa. Wykluczone zostały wciskanie palców w oczy i zapasy.